Home Office zaostrza projekt ustawy imigracyjnej – węższe „życie rodzinne” i kary za wnioski azylowe w ostatniej chwili
Home Office zgłosił poprawki do projektu ustawy o imigracji i azylu: węższe „życie rodzinne” z art. 8 i ostrzejsze zasady dla spóźnionych wniosków.
Wizualizacja wygenerowana przez SI. Nie przedstawia rzeczywistego zdarzenia ani jego uczestników - Aktualności.UK Migranci, którzy przedstawiają nieprawdziwy obraz swojej sytuacji rodzinnej lub składają wnioski azylowe w ostatniej chwili, będą podlegać ostrzejszym zasadom – zapowiada brytyjskie MSW (Home Office). Jak poinformował rząd w komunikacie, do projektu ustawy o imigracji i azylu (Immigration and Asylum Bill) zgłoszono dwie poprawki w ramach szerszego pakietu reform. Mają one zamknąć luki w przepisach opartych na art. 8 (prawo do poszanowania życia rodzinnego) i ukrócić praktykę składania wniosków azylowych w ostatniej chwili. Według resortu minister spraw wewnętrznych jest zdeterminowana, by powstrzymać zagranicznych przestępców i innych migrantów przed wykorzystywaniem przepisów o prawach człowieka do unikania deportacji z Wielkiej Brytanii.
Spis treści
Kontakt z dzieckiem pod lupą sądów
Zgodnie z nowymi przepisami sądy, oceniając, czy istnieje życie rodzinne, będą musiały wziąć pod uwagę, jak długo i jak często rodzic utrzymywał kontakt z dzieckiem.
To uzupełnienie zapisów projektu, który definiuje „życie rodzinne” jako zwykle ograniczone do najbliższych członków rodziny mieszkających razem. Poprawki zgłoszone w tygodniu rozpoczynającym się 12 października mają dodatkowo zaostrzyć te zasady i uniemożliwić migrantom wzmacnianie swoich roszczeń z art. 8 przez powrót do domu rodzinnego krótko przed złożeniem wniosku.
Spóźnione wnioski osłabią wiarygodność
Wprowadzone zostaną także nowe zasady, zgodnie z którymi wnioski imigracyjne złożone w ostatniej chwili bez uzasadnionego powodu będą mogły podważać wiarygodność wnioskodawcy. Osoby rozpatrujące sprawy będą musiały uwzględniać moment przedstawienia dowodów.
Rozwiązanie to uzupełni przewidziany w projekcie ustawy przyspieszony tryb rozpatrywania spóźnionych wniosków. Ma on pomóc w walce z zatajaniem informacji lub składaniem wniosków w ostatniej chwili, co poważnie opóźnia zgodne z prawem usunięcie danej osoby z Wielkiej Brytanii.
Opinia publiczna musi mieć pewność, że system imigracyjny jest bezpieczny, kontrolowany i odporny na nadużycia. Te reformy ochronią jego integralność, zapobiegną wykorzystywaniu go i sprawią, że osoby, które nie mają prawa tu przebywać, będą szybko usuwane. To kontynuacja naszych działań na rzecz zwiększenia liczby wydaleń i radykalnego obniżenia kosztów systemu azylowego, przy jednoczesnym zapewnieniu schronienia tym, którzy go potrzebują – powiedziała minister spraw wewnętrznych Shabana Mahmood (Partia Pracy).
Opłaty za zakwaterowanie i nowy organ odwoławczy
W lipcu projekt ustawy przeszedł drugie czytanie w Izbie Gmin większością 174 głosów. Ustawa wprowadzi mechanizm zobowiązujący osoby ubiegające się o azyl, które korzystają z finansowanego przez podatników zakwaterowania i innej pomocy, do partycypowania w tych kosztach, jeśli są w stanie finansowo to zrobić. Opłata będzie miała formę stałej stawki – uprawnieni dorośli będą wnosić regularne płatności powyżej progu ustalonego przez ministra spraw wewnętrznych.
Powstanie też niezależny urząd ds. odwołań imigracyjnych (Independent Immigration Appeals Authority, IIAA), który ma zapewnić szybki i sprawiedliwy system odwoławczy i przywrócić zaufanie opinii publicznej. Urząd będzie mógł dostosowywać skalę działania do zmieniającej się liczby spraw i dbać o to, by sprawy, w których odwołanie zostało oddalone, szybko prowadziły do wydalenia.
W ramach tych zmian powstanie jedna ścieżka odwoławcza, tak by składanie nowych wniosków w celu blokowania systemu nie dawało żadnej korzyści. Wprowadzona zostanie także jedna definicja wniosku o ochronę, łącząca status uchodźcy i ochronę humanitarną, co ma uprościć proces decyzyjny i odwoławczy.
W kolejnym tygodniu, rozpoczynającym się 19 października, projekt ustawy wejdzie w etap szczegółowego rozpatrywania artykuł po artykule w parlamencie.